ประวัติประเทศไทย

ประเทศไทยมีประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่ยาวนาน (Thailand History) มีหลักฐานกล่าวถึงอาณาจักรโบราณซี่งมีความยิ่งใหญ่หลายแห่ง แต่หากจะนับกันอย่างจริงจังแล้ว สุโขทัยคืออาณาจักรแรกของประวัติศาสตร์ชาติไทย เพราะเริ่มมีการประดิษฐ์อักษรไทยและมีการบันทึกเรื่องราวขึ้นในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งกรุงสุโขทัย ต่อมาก็เป็นกรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี และกรุงรัตนโกสินทร์จนถึงปัจจุบันนี้ โดยในแต่ละยุคสมัยจะมีเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ และเกิดการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม (Thailand culture) ที่น่าสนใจหลายอย่าง

สมัยกรุงสุโขทัย กษัตริย์ผู้ทรงสถาปนากรุงสุโขทัยคือพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ทรงสถาปนากรุงสุโขทัยเมื่อ พ.ศ. 1781  โดยมีการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราช กรุงสุโขทัยรุ่งเรืองที่สุดในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช หลังจากนั้นก็เริ่มเสื่อมอำนาจ และตกอยู่ภายใต้การปกครองของกรุงศรีอยุธยาในเวลาต่อมา

สมัยกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าอู่ทองทรงสถาปนากรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 1893 อาณาจักรอยุธยากลายเป็นมหาอำนาจทางการเมืองและเศรษฐกิจของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเวลาไม่นานนัก สามารถรวบรวมคนไทยกลุ่มต่างๆ ให้เป็นปึกแผ่น เริ่มมีการติดต่อกับชาวต่างประเทศ เช่น โปรตุเกส ฝรั่งเศส ดัตช์ จีน และญี่ปุ่น กรุงศรีอยุธยาเสียเอกราชให้กับพม่าเมื่อ พ.ศ. 2112 ต่อมาสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงประกาศอิสรภาพและขยายอาณาเขตเพิ่มมากขึ้น ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นยุครุ่งเรืองของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ หลังจากนั้นกรุงศรีอยุธยาก็ทำสงครามครั้งใหญ่กับพม่าอีกครั้ง และพ่ายแพ้โดนพม่าทำลายเมืองในปี พ.ศ. 2310 ความยิ่งใหญ่ของกรุงศรีอยุธยาจึงสิ้นสุดลงเพียงแค่นั้น

สมัยกรุงธนบุรี หลังจากกรุงศรีอยุธยาแตก พระเจ้าตากสินทรงรวบรวมกำลังพลขับไล่ทหารพม่าออกไป แล้วย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่กรุงธนบุรี แต่หลังจากสิ้นสุดรัชกาลของพระเจ้าตากสิน พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกซึ่งสถาปนาพระองค์เป็นกษัตริย์แทน ก็ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่กรุงเทพมหานคร (Bangkok Thailand) หรือ กรุงรัตนโกสินทร์

สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกคือปฐมกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยต้นรัตนโกสินทร์นั้นมีปัญหาการรุกรานจากชาติตะวันตก ทำให้พระมหากษัตริย์ไทยทรงหาทางแก้ปัญหา โดยการเจริญสัมพันธไมตรีกับชาติต่างๆ มีการทำการค้า ทำสัญญาตกลงแลกเปลี่ยน ซึ่งบางครั้งก็ต้องยอมเสียดินแดนบางส่วนให้กับชาติมหาอำนาจจากซีกโลกตะวันตกเพื่อดำรงเอกราชของชาติไทยเอาไว้

เมื่อ พ.ศ. 2475 ประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองครั้งสำคัญ คือ จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชซึ่งยึดถือกันมาเนิ่นนาน เป็นระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข จนถึงทุกวันนี้